و چشمى كه از بيم خداى تعالى بگريد . 101 - في كلّ كبد حرّى اجر . ( 1 ) در هر جگرى گرم مزدى هست ؛ يعنى هر كه نيكى كند با هر جانورى كه باشد هر چه عظيم‌تر مزد بيابد . جگر گرم تشنه را سيراب * گر كنى با شدت ثواب و جزا « 1 » 102 - العلماء أمناء اللَّه على خلقه . ( 2 ) عالمان امينان خدااند بر خلقانش ؛ يعنى هر كه بأحكام دين و شرع عالم شود بايد كه با ظالمان نياميزد ، و در دنيا رغبت نكند ، حقّ گويد و حقّ فرمايد و حقّ آموزاند و كردارش حقّ بود ؛ زيرا كه هر كس كه بر معصيت دلير شود در حقيقت عالم نبود ، و از اينجاست كه مصطفى عليه السّلام گويد كه : بدترين خلق عالمى بود كه تباهكار بود كه : از تباهى عالم عالمى تباه شود « 2 » و مصطفى عليه السّلام ميفرمايد كه : هر عالمى كه مردم را از پنج چيز با پنج چيز بخواند گرد وى بگرديد . اوّل - از شكّ با يقين . دويّم - از كبر و بار نامه « 3 » با تواضع و فروتنى . سيّم - از عدوان و خصومت با صلح و سداد . چهارم - از ريا با اخلاص . پنجم - از رغبت در دنيا با زهد و پرهيزگارى . و مصطفى عليه السّلام ميفرمايد كه : هر كه علم آموزد از بهر يكى از چهار چيز بدوزخ شود ؛ اوّل تا با عالمان مباهات كند و جلدى نمايد ، دويم تا بر نادانان بزرگى

--> ( 1 ) كذا و گويا صحيح چنين باشد : « باشدت جزا و ثواب » . ( 2 ) اشاره به اين حديث معروف است : « إذا فسد العالم فسد العالم » . ( 3 ) در برهان قاطع گفته : « بارنامه بر وزن كارنامه بمعنى نازش و مباهات و لقب نيك و تفاخر و غرور نيز مىآيد » .